आख्यान

Jul 272017
 
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Print this page

दीपक राना सिद्धार्थको तीन सन्तान मध्येको सबैभन्दा जेठो छोरो हो । १९ वर्षको उमेरमै सहरका नामूद उद्योगपतिका छोराछोरीसँग उस्को बाक्लो हिमचिम भयो । छोराको साथीसँगाती देख्दा सिद्धार्थ छक्क प‍र्‍यो ।

एकाध वर्षपछि उसले असलियत बुझ्दैछ । ती धनी बाबुका छोराछोरी दीपकसँग नजिकिएका, रत्तिएका त उसको साथमा भैरहने जडीबुटीले पो रहेछ !

“मान्छे एक जूनी जिउँछ । मस्ती गर्नुपर्छ”, दीपकले भन्यो ।

त्यस दिन म सिद्धार्थलाई भेट्न घरमै गएको थिएँ । पहिले दीपक फेला प‍र्‍यो । दीपकले अंकल भन्दै रिमोट हस्तान्तरण गर्न चाह्यो, टी.भी. को ।

उसको हात काँपिरहेको थियो । टिर्रर दीपकको मोवाइलको घण्टी बज्यो । घण्टी बज्दै गर्दा नाडी घडीमा हे‍र्‍यो उसले । पर्खिबसेको घण्टी हुनुपर्छ यो । अमूक ठाउँमा भेट्ने उसको संवाद मैले बुझें तर भेउ पाइन । ऊ हस्याङफस्याङ गर्दै मेरो नजिकबाट उम्कन खोजे जस्तो ग‍र्‍यो तर शब्दमा केही भनेन ।

“काम भए जाऊ । म बुबालाई टि.भी.सँगै पर्खी बसौंला”, मैले उसलाई अनुमतिपूर्वक  भनेँ ।

ऊ बतास झैँ उड्यो ।

दीपककी आमाले चिया ल्याइन् । दीपक गएको ढोकातिर हेरेर धारे हात गरिन् र नाक खुम्च्याइन् ।

धेरै कुर्नु परेन । सिद्धार्थ आइपुग्यो ।

“मैले यत्रो दुःख गरेँ । समयलाई युरोपमै बूढो बनाएँ । छोराछोरीको भविष्य बन्ला भनेर यो गरेँ ।” बोल्दाबोल्दै उसको गला अवरुद्ध भयो । कोठाको हावा बाक्लो लाग्यो मलाई, लपक्क पाकेको दाल जस्तो । “छोराछोरीले गतिलो लाइन लिएनन्”, सिद्धार्थले सुस्केरा मै भन्यो ।

सिद्धार्थले उसको परिवारका बारेमा फ्रेममा सजाएको तस्वीर सम्झें मैले । आफूले युरोपमै जरा गाडेर बसेपछि छोराछोरी बिजुली झैं चम्किलो बन्छन् भनी ठोकुवा गरेको थियो उसले । एक पटक उसले मलाई भनेको थियो– ‘न भाषा, न संस्कृति, न समाज । सधैंको नियास्रो— काम, काम, काम । आठ दस वर्षमा जो कमाइयो, मेरो हैसियतमा काफी छ । कति कमाएर खुशी हुने ? एउटा हदमा चित्त बुझाउनुपर्छ । मलाई त आफ्नै ठाउँ रमाइलो लाग्छ तर सन्तानको सुनौलो भविष्यका लागि यतै बस्ने निधो गरेँ ।’

अहिले उसलाई थकथकी हुँदैछ । त्यही प्रकट गर्दैछ ।

“स्कूल जान्न रे । गँजडी केटाहरूको सङ्गत रहेछ”, दीपककी आमाले सुस्तरी जोडिन् ।

“अनुशासन पटक्कै भएन”, सिद्धार्थले तल्लो ओंठ फिस्स पा‍र्‍यो ।

“खै, कुन्नि कताको फिरङ्गीसँग लहसिएको छ भन्ने सुनिन्छ । पढ्ने बेलामा खै के चाला हो यो !” आमाचाहिंले पुनः थपिन् ।

छोराबारे एकपछि अर्को उजुरी सुनिरहेँ म ।

“युरोपमा हुर्केका केटाकेटी । आमाबाबुले जे भन्यो त्यसै त के गर्छन् र ?” मैले कुरालाई हलुका बनाउने प्रयास गरेँ ।

‘हाम्रो कुरा कम, अन्यत्रको छाप बढी भयो’ भन्ने गुनासो गर्न सिद्धार्थले छाडेन– “लाइन ठीक भएन । हुनसक्छ, आफूले पनि युरोपेली पाराले सिकाउन जानिएन कि ! म त नेपाल फर्कुं कि जस्तो लाग्दैछ ।”

सिद्धार्थको कुराले मलाई झट्का लाग्यो ।

“राम्रो मुखले बिस्तारै संझाउँदा हुन्थ्यो कि ?” मसिनो स्वरमा मैले भनेँ ।

“कहाँ !!” आमाले भनिन्– “तपाईंहरु धेरै किचकिच गर्नुहुन्छ भने अब म आफ्नै सुरले बस्न सक्छु । अठार वर्ष पनि नाघेँ, पो भन्छ संझाउँदा त ।”

सिद्धार्थकोमा मन बिसाउन पुगेको थिएँ म तर उसकै मनमा हलचल रहेछ ।

(यो ‘पथिक प्रवासन’ उपन्यासबाट लिइएको हो ।)

Jul 132017
 
सानो सेक्रेट

कथा ♦ पंचम अधिकारी ♦ सुविनलाई अत्यन्त हतारो थियो ।  यसै पनि बाहिर जाने भनेपछि उसका खुट्टा खरायोका जस्ता हुन्थे । डेढ महिना छोटो समय होइन । समुद्र जाँदा, बास्केटबल खेल्दा, साइक्लिंग गर्दा, नेचर हाइक जाँदा, पौडी [ थप …]

Jun 042017
 
तिम्रो लोग्ने खै ?   

कथा ♦ पंचम अधिकारी♦ दक्षिणी ब्रसेल्सको त्यो पार्कमा जाँदा सुनिता सुर्ताले सिट्ठी थिई । त्यही पार्क, जसले उसको दिमागमा धपेडीको घण्टी बजाइरहन्छ । पोखरीको पल्लोपट्टिको व्यस्त पाटोले कहिल्यै आकर्षण गरेन । वल्लोपट्टिको त्यो ठिंग रूखको [ थप …]

 Tagged with:
May 022017
 
लोकल हिरो

कथा पंचम अधिकारी ♦ म एकदम शान्त र लजालु ठिटो हुँ । एकदिन मेरो स्तर उकास्नै पर्‍यो भनेर निश्चय गरेँ । २३ वर्षे उमेरमा कम्प्युटर इन्जिनियर भएर पनि गोज्याङ्ग्रो नाम मैले नै कमाएको थिएँ । पढ्न [ थप …]

 Tagged with:
Jan 312017
 
बेलायतमा बजगाईंको 'कवच' सार्वजनिक

     लघुकथा लेखनमा छुट्टै पहिचान बनाइसकेका बेलायत निवासी साहित्यकार कृष्ण बजगाईंले आफ्नो तेस्रो लघुकथा सङ्ग्रह ‘कवच‘ नोबेल पुरस्कार तथा ओस्कार अवार्ड विजेता प्रसिद्ध साहित्यकार जर्ज बर्नाड शको निवास ‘श कर्नर‘मा आफैले सार्वजनिक गरेका छन् [ थप …]

Apr 162016
 
समयलाई युरोपमै बूढो बनाएँ, तर छोराछोरी ...

पंचम अधिकारी दीपक राना सिद्धार्थको तीन सन्तान मध्येको सबैभन्दा जेठो छोरो हो । १९ वर्षको उमेरमै सहरका नामूद उद्योगपतिका छोराछोरीसँग उस्को बाक्लो हिमचिम भयो । छोराको साथीसँगाती देख्दा सिद्धार्थ छक्क प‍र्‍यो । एकाध वर्षपछि उसले [ थप …]

Mar 252014
 
वैदेशिक रोजगारी र पीडा समेटिएको उपन्यास

प्रवासमा नेपालीले भोग्दै आएका विकृति–विसंगतिको सजीव चित्र समेटिएको ‘उल्कापात’ उपन्यास बजारमा आएको छ। उपन्यासकार वसन्त नेपालले वैदेशिक रोजगारीको कथावस्तु समेटेर उक्त उपन्यास बजारमा ल्याएका हुन्। लेखक र टिनाबीच अप्रत्याशित भेट, प्रेम र वियोगमा जेलिएको उल्कापात [ थप …]

Dec 162013
 
राम्री युवती !

एकादेशमा अचम्मै राम्री एउटी युवती थिईन । गाउँ शहरमा उनको रुप र जीउडालको राम्रै प्रशंसा हुन्थ्यो । जवानहरु उनलाई पाउन भुतुक्कै हुन्थ्ये । तर युवती भने तिनीहरुलाई मान्छे नैं गन्दैनथिन । उनलाई आफ्नो रुप र [ थप …]

Nov 302013
 
उनको अन्तरवार्ता (कथा)

प्रायः सधैं उसैले नै मेसेज गथ्र्यो, अन्तरवार्ता लिन कहिले आऊँ भनेर? तर उनीबाट कहिल्यै स्वीकारोक्ति जवाफ आएन । बरु अरु नै बहानामा अन्य-अन्य मेसेज पठाएर उसको अर्थात अमितको समय मात्र बर्बाद गर्थिन, सँगसगैं आफ्नो पनि [ थप …]

Jun 112013
 
रुखको कापमा जंगली झिंगा भन्किरहेका थिए

यो कहालीलाग्दो अँध्यारो रात थियो । चिसो थियो । त्यसैले आँगनमा दाउरा बालेर आगो ताप्दै गरेका थियौँ । मीठो गफ पनि चलिरहेको थियो । मेरा कुरा सुन्ने चासो, चाख हुन्छ आमामा । मेरा साना–साना कुरामा [ थप …]